Hałas z ulicy w sypialni to problem, którego nie da się rozwiązać jedną decyzją. Dźwięk dociera do wnętrza trzema drogami: przez ściany zewnętrzne, przez drzwi i okna oraz przez kanały wentylacyjne. Skuteczne wyciszenie polega na systematycznym zamknięciu wszystkich tych dróg, bo nawet najlepiej odizolowana ściana nic nie da, jeśli obok zostanie nieszczelne okno albo otwarty kanał wentylacyjny. Zacznij od ustalenia, którędy hałas faktycznie wchodzi – stań w sypialni przy zamkniętych drzwiach i oceń, czy dźwięk jest głównie przenoszony przez przegrody, czy raczej przedostaje się przez szczeliny i otwory.

Ściany zewnętrzne w większości mieszkań mają wystarczającą masę, żeby tłumić hałas uliczny, ale tylko wtedy, gdy nie ma w nich mostków akustycznych i nieszczelności. Poważny problem pojawia się przy ścianach jednowarstwowych, z pustaków o niskiej gęstości albo z licznymi przewiertami po instalacjach. Rozwiązaniem jest dobudowanie dodatkowej warstwy izolacji od wewnątrz – wełny mineralnej o dużej gęstości przykrytej płytą gipsowo-kartonową na ruszcie niezależnym od ściany. Kluczowe jest, żeby ruszt nie dotykał podłoża na sztywno, bo drgania przenoszą dźwięk. Jeśli jednak głównym źródłem hałasu są okna, warto sprawdzić, jakie parametry akustyczne mają obecne szyby i ramy – pomocne przy tym będą wskazówki dotyczące tego, jak wybrać nowoczesne okna dźwiękoszczelne, bo sama grubość szyby nie gwarantuje ciszy.

Drzwi do sypialni rzadko bywają traktowane poważnie, a to błąd. Standardowe drzwi wewnętrzne mają masę kilku kilogramów i praktycznie nie tłumią dźwięku. Żeby poprawić sytuację, wybierz skrzydło o podwyższonej masie, z wypełnieniem z płyty wiórowej lub MDF, i zadbaj o szczelność obwodową – uszczelki magnetyczne albo opadające. Pod drzwiami nie może być szczeliny większej niż kilka milimetrów; jeśli musi zostać prześwit wentylacyjny, przenieś go do kanału z tłumikiem akustycznym. Warto też sprawdzić, czy dźwięk nie dostaje się przez ościeżnicę – pianka montażowa wokół niej powinna być gęsta i ciągła na całym obwodzie.

Wentylacja to najczęściej pomijane źródło hałasu. Kanały zbiorcze w budynkach wielorodzinnych działają jak rury organowe – każdy dźwięk z klatki schodowej albo z sąsiednich mieszkań rozchodzi się w nich swobodnie. Rozwiązaniem są tłumiki akustyczne montowane bezpośrednio na kanale albo wymiana kratki na taką z warstwą dźwiękochłonną. Jeśli masz wentylację mechaniczną, wybierz jednostkę o niskim poziomie hałasu i zamontuj ją na wibroizolatorach, z dala od sypialni. Przy wentylacji grawitacyjnej nie zaklejaj kratek – brak przepływu powietrza pogorszy jakość snu bardziej niż sam hałas. Zamiast tego zastosuj kratkę z żaluzją akustyczną, która przepuszcza powietrze, ale rozprasza fale dźwiękowe.